l
Innamorato

Diatonisch Nieuwsblad

Met vijf (zes zelfs, want gelukkig ter afscheid pok nog één nummer met Arie van Lienen) 'friends' maakten Peter Pot en Philip Baumgarten dit jaar de CD Innamorato.
De combinatie van harmonica, cello, dwarsfluit, piano, vibrafoon, contranas en percussie maakt het tot een bijzonder gevarieerde CD met maar liefst 13 nummers. De CD is zo gevarieerd dat het moeilijk is om er een goede beschrijving van te geven. Om een indruk te geven, zal ik er een aantal nummers uitlichten.
Het openingsnummer Innamorato is ook het titelnummer van de CD en is van de hand van Peter Pot. Dynamisch en groovy met meerdere instrumenten, die prachtig met elkaar vervlechten en verschillende lagen neerleggen. Een veelbelovend begin van de CD. Alleen de cellostukjes vind ik bij dit nummer wat abrupt invallen.
Komt goed is de geruststellende titel en van de hand van Philip Baumgarten en begint met de vertrouwde melancholische harmonicasound die we ook kennen van de CD's die samen met Arie van Lienen gemaakt zijn. Het is een prachtig transparant nummer met alleen harmonica en bas.
Het nummer 's Morgens doet vermoeden dat Peter Pot over het algemeen geen last heeft van een ochtendhumeur. Een fris nummer met (naast natuurlijk harmonica en bas) luchtige klanken van vibrafoon, dwarsfluit en percussie waarvan je goede zin krijgt.
Canigou is een bijzonder nummer op deze CD, het is een echte van Lienen compositie en samen met Arie opgenomen. Dus toch nog één prachtig Pot, van Lienen en Baumgarten nummer.
Stormvogel, Agnus Deï en Knuffelkip zijn wat rustiger in arrangement en minder spannend. Voor mij zijn het drie nummers die ik wat minder vind om naar te luisteren.
Bij het nummer Drive zegt de titel eigenlijk alles al. Heerlijke groove van piano, bas, percussie en harmonica. Eén van mijn favoriete nummers.
Op Jungle leggen cello, bas, vibrafoon en percussie een bijna Portishead-achtige beat neer, waar Peter Pot vervolgens een prachtige lyrische melodie overheen legt. Ook dit is één van mijn favoriete nummers.
Reminiscense is een heerlijk rustig nummer met harmonica, bas en prachtige piano. Voor laat op de avond.
De enorme afwisseling in stijlen, sferen en arrangementen op deze CD maakt het een prettige en boeiende CD om naar te luisteren. En bij zo'n afwisselende CD zal iedereen favoriete stukken hebben en stukken die minder aanspreken. Er komt van alles langs: nummers met meer nadruk op melodie of juist op ritme, soepele en abrupte overgangen, toegankelijke harmonie en spannende wringende stukken, traditioneel folky sferen en swingende groovy dynamiek, de arrangementen zijn dan weer complex en dan weer overzichtelijk. En het ene moment doet het een glimlach op mijn gezicht toveren en soms moet ik even fronsen.
Alles bij elkaar is het een prachtige en inspirerende CD, die elke harmonicaliefhebber in zijn of haar CDverzameling moet hebben.
Sandra de Jong

 

Moorsmagazine

Accordeonist Peter Pot en contrabassist Philip Baumgarten vormden jarenlang samen met accordeonist Arie van Lienen een trio dat fijnzinnige, melancholieke folkjazz maakte. Speeldoosje is de titel van het album dat dit trio achterliet. Arie van Lienen verliet na dertien jaar de band, en Pot en Baumgarten bleven samen muziek maken, met een wisselende groep muzikale vrienden. We hebben er even op moeten wachten, maar de cd Innamorato, opgenomen in Baumgarten's thuisstudio, is al net zo subtiel en melancholiek, alleen zijn de accenten wat verschoven.
De composities zijn van Pot en Baumgarten, met één fraai afscheidsstuk van Arie van Lienen, om de overgang naar Pot, Baumgarten & Friends wat te vergemakkelijken.
Peter Pot schrijft graag voor een wat groter ensemble, en schrikt daarbij niet terug voor bijzondere combinaties en ingenieuze arrangementen. Diatonische accordeons, cello, dwarsfluit, vibrafoon, contrabas en drums blijken bij hem als vanzelfsprekend bij elkaar te passen. Philip Baumgarten houdt het kleiner, en bij hem kun je ook altijd horen dat hij uit de jazz komt. Folk, jazz, wereldmuziek, pop en latin gaan bij Pot en Baumgarten samen op een bijna kamermuziekachtige, intieme manier, waarbij de melancholie alles prachtig samenbindt. Innamorato is een prachtig, intiem, weemoedig juweeltje van een cd.

Jazzism

4 sterren (van de 5)
De titel Innamorato die uit de commedia dell'arte komt en jonge geliefde betekent, zal te maken hebben met de nieuwe groep van accordeonist Peter Pot en bassist Philip Baumgarten, waarop men kennelijk verliefd is. Pot, Baumgarten & Friends is de opvolger van Pot, van Lienen & Baumgarten, dat zich als trekzaktrio dertien jaar binnen de folkscene bewoog. De Friends, een wisselende groep muzikanten waarbij fluit, piano, vibrafoon, cello en percussie een rol spelen, maken een uitbreiding buiten de folkgrenzen mogelijk. Het diatonische accordeon of trekzak, zo'n klein ding met zes knoppen links en iets meer dan dertig rechts, klinkt meer als een bandeon dan als een (chromatische) accordeon, waardoor de muziek soms associaties oproept met de muziek van Astor Piazzola. De muziek van deze groep is nog steeds gebaseerd op folkmuziek, maar door het uitgebreide instrumentarium veel minder beperkt, zodat uitstapjes naar klassiek- en jazzachtige muziek gemaakt worden.
Het blijft allemaal subtiele en lieflijke muziek zonder heftige uitbarstingen, waarin Pot de kopman is. Muziek kortom, om heerlijk bij weg te dromen.
Tom Beetz

De Bassist

'Pot en Baumgarten voelen en vullen elkaar uitstekend aan.'
'Sterke composities met invloeden uit alle windrichtingen.'
'Baumgarten is een prima bassist met een fraaie stevige, 'houten' sound, die ook als solist terecht alle ruimte krijgt.

 

Mpodia.nl

Studio Baumgarten blijft fenomenale cd's afleveren. Het Trio Pot, van Lienen en Baumgarten was zeer bekend in de kringen van de volksmuziek. Helaas is er door de gezondheid van Arie van Lienen een einde gekomen aan zijn actieve loopbaan. De samenwerking tussen Pot en Baumgarten gaat evenwel onverminderd voort, en kreeg een nieuwe start, en gelukkig maar. Zoals die twee zelf al aangeven is hun muziek niet direct in een hokje te plaatsen, of er een etiket aan te hangen. Dat op zichzelf is al lovend, want dat geeft aan dat er vernieuwing is.
Voor deze cd werden nieuwe composities geschreven door Peter Pot. Hij geeft een klassieke invloed mee, door de samenstelling van de instrumenten, de combinatie van het orkest, met diatonische accordeon naast piano, vibrafoon en dwarsfluit, Voornamelijk de cello die zware partijen speelt, anderzijds ook melodrama en emoties ondersteund. Peter speelt op accordeon zowel begeleiding als melodielijnen. Zoals ook Arie van Lienen dat doet in zijn afscheidscompositie 'Canigou'. Naast de klassieke invloed hoor je wat humor, wat speelse elementen. Het nummer 'Stormvogel' zou bijvoorbeeld goed passen in een tekenfilm of game.
Philip is ook een veelzijdige en subtiele muzikant. De door hem gecomponeerde stukken in deze collectie zullen velen aanspreken, en emotie losmaken. 'Het Komt Goed' is een van zijn creaties. Slow, eenvoudige melodielijnen. Ook prachtig en warm van klankkleur. Daarnaast en daarom was ik ook benieuwd naar 'Drive'. Philip verliest de ruimte niet, en er is inderdaad drive. Mede ook door de percussie (René van Astenrode en Matthias van Olst)
Het pianospel van Leonieke Vermeer is een fenomenale factor in het geheel, omdat het buiten het toch wel wat montere karakter van deze volksmuziek zeer basic aanvoelt. Deze combinatie vind ik in ieder geval zeer aangenaam. Met trekzakmuziek heb je nog wel eens dat het snel verveelt. Hier is daar geen sprake van, juist door de jazz contra klassieke invloeden die tot stand komen door de piano en de cello (Anne Vos-van Dijk)
Peter Massink mogen we niet vergeten. Deze tenor saxofonist beheerst hier de dwarsfluit. Hij doet dat op een meelevende waarlijk dienstbare manier.
Met Innamorato brengt Studio Baumgarten een zeer aantrekkelijke volksmuziek, en zijn hiermee opnieuw een creatieve weg ingeslagen die ook voor jazz en klassieke luisteraars een uitdagende beleving kan zijn.
Jan Klupper

Dagblad van het Noorden

Meerlaagse melodieën
4 sterren (van de 5)
Vorig jaar verliet accordeonist Arie van Lienen het folkjazz-trio Pot, van Lienen & Baumgarten. Trekzakspeler Peter Pot en bassist Philip Baumgarten schreven nieuwe stukken en nodigden zes vrienden uit, onder wie vibrafonist René van Astenrode,
celliste Anne Vos-van Dijk en fluitist Prter Massink.
Zo'n bezetting is misschien niet alledaags, de muziek is er voller en toegankelijker van geworden. Nog steeds ademen veel nummers een melancholische en mediterrane sfeer, en zijn er invloeden uit jazz en klassiek. Maar er is meer ruimte voor afwisselende grooves en meerlaagse melodieën. Het spel van Pot doet denken aan dat van Richard Galliano, Baumgarten speelt soms net zo lyrisch als Renaud Garcia-Fons. Het gezelschap staat zondag op het 4 Huizen festival in de Groningse wijk Hoornse Meer.
Illand Pietersma


Binnengekomen zonder navigatie