Basles

Oscar Pettiford

Al klinkt deze bas geweldig akoestisch, de versterking die voor mijn oude bas prima was, blijkt voor deze bas niet ideaal te zijn (kreun). Dat wordt dus weer hevig zoeken. Weer een belangrijke les geleerd, zullen we maar zeggen. Maar ik had deze les zelf liever overgeslagen, zoals je wel zult begrijpen!Nu is het zo dat een bas vooral in het laag veel kwijtraakt als hij niet gebruikt wordt. En inderdaad, toen ik er net op speelde klonk hij behoorlijk iel. Toch was ik al direct onder de indruk van haar helderheid. Na een week spelen klonk zij helemaal niet iel meer en besloot ik dat dit de bas van mijn dromen was. Nu zijn we weer een paar weken verder en de bas heeft nu een prachtige volle toon, het is elke dag weer dik genieten. Is dit geen mooi verhaal? Ik vind het een wonder, hoe deze bas op mijn pad is gekomen!

Dat is trouwens niet de enige les die ik geleerd heb. Deze bas heeft véél meer volume dat mijn vorige bas. Voor mijn oude bas, met een klein volume, had ik een behoorlijk ideale aanslag ontwikkeld. Nu er bij een gelijke aanslag veel meer lawaai uit de kast komt, hoor je die aanslag haast niet meer, die valt zowat helemaal weg tegen die geweldige toon. Dat betekent dat ik het wiel wat betreft mijn aanslag weer opnieuw moest uitvinden. Net of ik weer overnieuw contrabas moest leren spelen wat dat betreft. Ik heb het er wel graag voor over natuurlijk, maar het lijkt me goed om, als je een bas hebt met een gering volume, je bent een beginnende bassist, en je wilt op den duur een bas kopen met meer volume, dat dan maar zo snel mogelijk te doen, zodat je niet nogmaals hoeft te leren aanslaan. Bovendien zijn op de meeste contrabassen de afstanden net anders. Mijn oude bas had een mensuur van een 4/4 bas, deze van een 3/4. Alles ligt ergens anders. Een van mijn sterke punten was altijd mijn zuiverheid, nu ben ik af aan toe aan het zoeken en bijstellen. Dit soort problemen duren gelukkig maar kort. Het wordt elke dag beter: mijn aanslag heb ik al voldoende bijgesteld en ik word met de dag zuiverder. Gelukkig maar: ik haat valsspelende bassisten...

Tommy Potter & Charlie Parker

Nieuwe Conttabas
Ik heb pas een nieuwe contrabas gekocht, een Italiaanse bas uit 1923, uit Cremona. Ik vind het een geweldig instrument. Ik liep altijd rond met een bepaald ideaal contrabasgeluid in mijn hoofd, maar wist niet eens zeker of het wel bestond. Deze bas heeft een bijzonder heldere toon, een heel gelijkmatig volume over de hele hals, een mooie sustain, een heel aardig volume en hij speelt licht. Een zegen na mijn (vorige) Duitse bas, wat toch een behoorlijk stug instrument was, die weinig volume had en een veel minder heldere toon. Ik hou ervan om vrij veel noten te spelen, dus je begrijpt dat deze ‘nieuwe’ bas veel beter bij mij past. Dat werd veel te snel een brei op mijn oude bas. Nu ik er een aantal weken op mijn nieuwe grote (bas)liefde heb gespeeld, heb ik een belangrijke ontdekking gedaan. Veel muzikanten zeggen dat het niet eens zo veel uitmaakt op welke bas je speelt, dat het voornamelijk tussen de oren zit en in de vingers. Ongetwijfeld hebben ze gelijk dat je een goede bassist ook kunt herkennen als hij op een slechte(re) bas speelt, maar toch: ik heb gemerkt dat je als bassist veel beter uit de verf komt als je op een goede bas speelt. Op een slechte bas is het gewoon onmogelijk om een aantal dingen te spelen die op een goede bas wel mogelijk zijn. Een voorbeeld: hoe wil je een uitgesteld vibrato spoelen als je sustain kort is? Onmogelijk! Hoe wil je zonder opnieuw aan te slaan met je linkerhand een flink aantal tonen (glijdend) ten gehore brengen als je geen sustain hebt? Onmogelijk! Hoe wil je met veel dynamiek spelen als je bas alleen maar meer gaat rammelen als je harder aanslaat (zoals mijn oude bas) in plaats van harder te klinken? Bijna onmogelijk (ik zeg ‘bijna’ omdat ik daar toch nog aardig toe in staat was dankzij een aantal kunstgrepen).

Hoe wil je passages zacht spelen als dit tot gevolg heeft dat je toon bij zacht spelen één grote brei wordt? Onmogelijk! Er is volgens mij maar een conclusie mogelijk: als je volledig wilt uitbuiten dat je op een contrabas speelt en de schoonheid van het instrument ten gehore wilt brengen, heb je een goed instrument nodig. Bovendien: als je op een mooi instrument speelt raak je vanzelf geïnspireerd en speel je dus beter. Ik ben dan ook zeer benieuwd hoe ik over pakweg één jaar speel. So wie so beter dan nu!
Achteraf denk ik dat ik te lang heb doorgespeeld op een instrument dat ik eigenlijk al ontgroeid was. Maar het verkrijgen van mijn nieuwe bas hangt van toevalligheden aan elkaar.
Nog niet zo lang geleden had ik besloten dat ik op een vijfsnarige contrabas wilde spelen. Ik ben naar zwolle geweest om een vijfsnarige contrabas van een bekende contrabasbouwer in Nederland uit te proberen, maar die bas stond erg ver af van wat ik wilde, zowel qua geluid als bespeelbaarheid als grootte. Toen ik ietwat teleurgesteld weer terugkwam in Groningen, ging ik nog even langs Ferdinand Rikkers om een setje snaren op te halen en vertelde hem dit verhaal. Ferdinand wees een bas aan met een grote kop, zo groot dat er genoeg ruimte op was voor een extra snaar. Er zaten geen mechanieken op, want Ferdinand vond ze niet goed en wilde ze nog eens vervangen. Ferdinand heeft het echter zo druk met reparaties en het bouwen van gitaren, dat die bas daar al minstens anderhalf jaar gestaan had zonder mechanieken. Een week later had hij de oude mechanieken er weer op gezet voor mij, zodat ik de bas uit kon proberen. Heel prettig zoals Ferdinand dat doet: die laat je zo’n contrabas gewoon een paar weken mee naar huis nemen, zodat je hem goed kunt uitproberen (als hij je kent, neem ik aan).
Neemt niet weg dat het weer andermoet met de versterking (zucht). Blijkbaar geldt: wat voor de ene bas de ideale versterking is, is het niet noodzakelijkerwijs voor een andere bas.


Binnengekomen zonder navigatie? Klik hier