Basles

Hij had daar echt een akoestisch geluid mee, waar wij contrabassisten natuurlijk vrijwel allemaal naar streven. Het nadeel van dat systeem is echter dat het vre-se-lijk gauw rondzingt. Ik ben het toen uit gaan proberen, maar ik kan je dat soort systemen echt niet aanraden, want ze schijnen dat rondzingen allemaal te hebben. De winst in volume is te gering om er veel plezier van te hebben.

Dan heb je nog bassisten die helemaal geen systeem aanschaffen, maar (hoogstens) een microfoon. Het klinkt niet echt slecht en je bent zo klaar: je koopt een microfoon, plugt hem in de PA (als die er is natuurlijk) en hup, spelen.
Nadeel is dat je die microfoon behoorlijk dichtbij moetzetten, anders pikt hij teveel bijgeluiden op of hij versterkt de bas niet genoeg. Wanneer je de microfoon vlak bij de contrabas zet, krijg je een dof, klappend geluid , eigenlijk helemaal geen akoestische sound, het klinkt eerder rauw en agressief. Een bassist als Christian McBride vindt dat prachtig, die gaat 300% voor zoveel mogelijk power en steekt de microfoon zowat in een sleutelgat, maar ik hou daar niet van – ik wil juist dat mijn bas warm klinkt. Een goede afstand voor de microfoon in de studio vind ik 1 meter – maar dat kan dus niet op het podium.
‘Met al die versterkingsproblemen van de contrabas kun je maar beter een contrabas hebben met veel volume’, zei Jos Machtel tegen me. ‘Hoe minder je je bas hoeft te versterken, hoe meer je met een akoestisch geluid kunt spelen.’ Daar heeft hij natuurlijk helemaal gelijk in. De verschillen in volume van contrabassen kunnen echt ongelooflijk groot zijn. Ik speelde in een vrij grote zaal, ik schat dat hij ongeveer 20 bij 40 meter groot was, afgewisseld met een andere band. In het voorbijgaan sloeg ik een snaar van mijn bas aan. Je hoorde niets, het akoestische geluid werd volledig overstemd door het geroezemoes in de zaal. Toen ik langs de bas van mijn collega liep, deed ik hetzelfde. Ik wist niet wat ik hoorde, de hele zaal werd gevuld met die toon…

Elementen/mics 1
A.J. van der Zeijde stuurde me een mail met de suggestie om ook eens een basles te besteden aan de versterking van de contrabas. Bedankt voor de tip! Een expert ben ik niet - maar wie wel van ons contrabassisten? Wat dat betreft lijkt het wel een beetje op de manier waarop we met snaren omspringen: als we eenmaal iets gevonden denken te hebben wat redelijk voldoet, experimenteren we niet meer, tegengehouden door de grote berg euro’s die we moeten investeren als we een ander systeem willen proberen. De eigenaar van de winkel waar je die systremen met elkaar kunt vergelijken, wordt subiet miljonair, zoiets bestaat nog niet in de wereld. Een stuk of twintig van die systemen vergelijken, dat zou een fantastische aanwinst zijn... Er zijn er vreselijk veel.
Ik heb nu een enquête rondgestuurd over dit onderwerp. Hopelijk resulteert dit in een serie die net zo informatief is als de serie over snaren! Ik vertel hier maar vast wat mijn ervaringen zijn. Als je aanvullende informatie hebt, graag, plaats het op het forum of stuur me een mail, zodat wij bassisten er allemaal van kunnen profiteren!
Ik ben zelf begonnen met een Underwood element.

m

Underwood

Destijds begon bijna elke contrabassist met een Underwood element. Het wass betaalbaar en klonk acceptabel. Het werkt met twee zogenaamde ‘piezo’ elementen die je onder de ‘vleugeltjes’ van je kam schuift, die daartoe in de meeste gevallen een beetje bijgevijld moet worden. Na een tijdje begon ik die Underwood elementen toch te weinig helder te vinden. Ik kwam toen Wilson elementen tegen en die bevielen aardig - al waren ze bepaald niet goedkoop.

v

Wilson

Dit is een systeem waarbij er onder elke snaar een gaatje moet worden geboord in de kam. Onder elke snaar zit dus een piezo element, dat je verder of minder ver in het geboorde gaatje kunt drukken. Dit heeft invloed op het volume; je kunt dus van elke snaar apart het volume instellen. Dat is prettig, omdat bij de meeste systemen het laag onder- of oververtegenwoordigd is. Ik was er dus best tevreden over, maar vond het nog wel een behoorlijk ‘elektrisch’ geluid. Nu heb ik een nieuw systeem besteld van Schertler. We zullen zien wat dat wordt.
Een paar jaar geleden had Bert van Erck een systeem met een klein microfoontje dat hij op de kam klikte, 'sd-systems' (LCM 100).

Binnengekomen zonder navigatie? Klik hier