Basles

Hans Mantel

Frans van der Hoeven

Frans van der Hoeven

Ik gebruik Thomastiek Weich; voor de G snaar een gewone (rood-rood). Dit zijn Stalen snaren. Ze zijn soepel en helder. Al mijn grote voorbeelden spelen hierop. Ik probeer wel eens wat anders, maar vind nooit iets bijzonders.

Een advies: probeer een tijdje Darm, zonder iets er omheen. Ga dan weer terug naar Staal. Je moet in de voetsporen van de helden treden, die vroeger allemaal met darm speelden. Ook Peacock en Gomez.
Ik speel ook wel graag op die zwarte LaBella's (Ron Carter, Buster Williams), maar die gaan na een tijdje ratelen in de kern. Ik kwam Buster tegen in New York en die zei: 'Ja, bij mij gaan ze ook telkens kapot, maar laBella geeft ze gratis aan mij en ik verwissel ze na enkele optredens'. Een voor mij iets te dure zaak dus.

Groeten, Frans van der Hoeven,
Contrabassist Amsterdam; Docent conservatoria Den Haag en Amsterdam

Tjitze Vogel

Tjitze Vogel

Ik gebruik sinds ongeveer een half jaar Pirastro Obligato, omwikkeld nylon. Iets meer kern dan staal, een iets minder lange sustain dus wat meer bounce. Een tussenweg, tussen darm-staal. Voor niet-strijkers kan ik een goedkope variant aanbevelen: Thomastik Dominant.

groet, Tjitze Vogel

Snaren 6
Vandaag ontving ik een uitgebreide beantwoording van Hans Mantel op mijn enquête over de keuze en het gebruik van snaren. Ik vul zijn antwoorden aan met de beantwoording van Frans van der Hoeven en Tjitze Vogel. Machtig interessant weer. Bedankt Hans, Frans en Tjitze!

Beste Philip,
Bedankt voor je mailtje waarin je mij vraagt iets over snaren te vertellen.
Nou daar gaat 'ie dan;

1. Wat voor snaren gebruik je, darm, darm omwikkelde of metalen snaren?
Ik speel de laatste tien jaar uitsluitend op staal.

2. Waarom? (Wat zijn wat jou betreft de voordelen en nadelen van jouw keuze tov andere snaren?)
Ik speel op staal omdat mijn ervaring met bijvoorbeeld darm niet altijd even gunstig is geweest en dat heeft twee redenen. Ten eerste hangt het heel erg van de bas af of darm (al of niet met staal omwonden) het gewenste geluid oplevert. Niet elke bas is daarvoor geschikt. Bovendien kan darm in je kamer wel goed klinken maar er zijn nogal wat muzikale situaties waar de "punch" toch nodig is in een bepaald frequentiegebied waar darm op dat moment niet voldoet. In de tweede plaats reis ik de laatste jaren nogal veel en met name in klimaten met een hoge vochtigheid is darm een barre ellende en staan de paddestoelen er zo gezegd binnen de kortste keren op. Met andere woorden, staal is het meest "bedrijfszeker"
.

3. Welk merk gebruik je?
Ik speel al heel lang op Thomastik; na jaren op "weich" te hebben gespeeld ben ik uiteindelijk toch weer naar "mittel" gegaan (oftewel: rood-rood zoals we zeggen). Vergeleken met andere merken zoals bijv. Pirastro vind ik Thomastik gewoon beter klinken in elke opzicht. De totstandkoming van de klank is wat directer en er zit iets "ronds" in het geluid dat ik bij Pirastro mis.

Niels Henning vertelt me altijd dat ik per snaar moet beoordelen wat ik gebruik; hij zelf speelt op Thomastik maar heeft Pirastro voor zijn G-snaar. Maar dat is voor elke bas een "persoonlijk" ding. Natuurlijk moeten ze er eerst wel een week opzitten anders kan je net zo goed op een eiersnijder spelen.

4. Wat waren je ervaringen met andere merken? (Kun je andere merken aanbevelen en/of afraden?)

De enige andere ervaring die ik met goede snaren heb gehad was met Olives (staal met darmkern) maar daarvan was voor mij het probleem dat je eigenlijk op en andere manier moet gaan spelen omdat de dikte van de snaren dat nu eenmaal afdwingt.

5. Kun je een leuke anekdote over snaren vertellen?
Anekdotes heb ik niet zozeer over snaren maar in de tijd dat ik van Ray Brown les had werd me duidelijk dat alles wat betreft snaren, versterkers enzo erg relatief is. Op zijn bas klonk ik niet als Ray Brown maar hij wel als zichzelf op de mijne! Over frustratie gesproken. En Viktor Kaihatu (die zelf altijd op de goedkoopste instrumenten speelt - en dan ook nog heel goed klinkt) zei hetzelfde: "Als je Wes Montgomery een gitaar van 35 gulden geeft met blikken snaren en een lullig versterkertje, klinkt 'ie ook als Wes Montgomery. Waarvan akte. Dus, geluid zit voor het allergrootste deel gewoon in je hoofd en als ik ooit nog echt mijn geluid wil veranderen moet ik eerst dat maar vervangen.
Tenslotte (effe serieus), is het soms wel de moeite waard om een klein blokje onder het staartstuk te laten zetten en de hoek van de kam met de snaren wat stomper te maken; op sommige bassen wil dat nogal eens goed werken omdat ook de spanning van je snaren verschil kan maken. Natuurlijk is het ook goed om te kijken op de stapel wel optimaal staat want dat kan een kwestie van millimeters zijn. Koos (Serierse) heeft me dat geleerd; misschien moet je hem ook even naar zijn inzichten vragen. Dat zijn de echte geluidskwesties - snaren zijn in dat verband zaken die het spelen kunnen vergemakkelijken maar komen dan wel op de tweede plaats wat mij betreft. Dus: geluid zit in je hoofd en in je vingers; daar gaat het eerst om volgens mij.
Groetjes, Hans

Binnengekomen zonder navigatie? Klik hier