Basles

Vervolgens een hele ouwe grote pan (bv een voormalige snelkookpan), die je sowieso toch nergens anders meer voor gebruikt.
Pan voor meer dan de helft vullen met water - aan de kook brengen en een half pak (500 gram of daaromtrent) simpele, ordinaire huishoud-soda toevoegen (Biotex heft hetzelfde effect, maar is veel duurder) en op een laag vuurtje laten doorpruttelen. De sets snaren in het kokende water doen, alle ramen tegen elkaar openzetten (want het stinkt godsliederlijk) en een uurtje of anderhalf laten sudderen. Water plus smerig grauwbruin-schuimend drab door de plee gooien, snaren met koud water afspoelen (anders brand je je klauwen), met een rulle katoenen doek stevig droogwrijven (vooral de uiteinden niet vergeten) en tenslotte met een dun laagje zuurvrije vaseline inwrijven, voorzichtig weer oprollen en als complete sets in een goed etui bewaren. De pan buiten op het balkon laten uitruften en nooit meer voor iets eetbaars gebruiken.
Geloof het of niet: op die manier kun je - uitgaand van een stuk of drie, vier sets - de levensduur van je kostbare snaren echt extreem verlengen. Als je ze maar om de pakweg drie à vier maanden compleet als set laat rouleren en vervolgens deze (in feite geen cent kostende) behandeling geeft. Complete sets van over de vijftien jaar oud zijn bij mij geen uitzondering - en individuele snaren (met name de twee hoogste) kunnen nog veel ouder worden, zonder dat ze ook maar een spat van hun brille en hun klankkarakter verliezen, in het volle voor hele goeie mensenoren hoorbare auditieve spectrum.
De verklaring is in feite heel simpel. Staal-op-staal bassnaren gaan qua klank alleen dood, doordat zich tussen de windingen van de flatwound buitenlaag in de loop van de tijd vuil verzamelt. Da's altijd organisch materiaal: tot zout gekristalliseerd zweet, stof, minuscule huidschilfertjes en wat dies meer zij aan vieze ellende. Een paar uur uitkoken in soda lost al die rotzooi radicaal op. De snaren zijn daarna weer in staat om al hun door de fabrikant "ingebouwde" oorspronkelijke klankeigenschappen onverkort te laten horen en houden 't vervolgens zonder storend klankverlies weer minstens een maand of vier vol. Tel uit je winst.
Veel succes d'r mee - en nogmaals bedankt voor 't attente doorlinken. Blijft prima werken, ook naar de nieuwe site toe!
Blijf loosgaan, Peter

Waarschuwing bij uitkoken
Uitkoken is een prima tip en het werkt voortreffelijk. Tenzij je het met biotex doet!!!!! Want de soda lost aluminium en andere metalen op als je niet goed oplet. Een mooi setje snaren heb ik zo al mooi koperkleurig gekregen. Dit was natuurlijk niet de bedoeling...
Martin

Snaren 2
De reactie van contrabassist Peter Krijnen op mijn snaren-enquête was zo uitgebreid, informatief en geestig, dat ik het leuk vind om er een hele les aan te wijden. Dit is 'm:

peter krijnen

Peter Krijnen

Aan je snaren-enquête doe ik graag mee. Jouw site ontleent z'n kracht inderdaad voor een groot deel aan de door jou toegevoegde ijzersterke en volledig praktijk-georiënteerde educatieve content. Daaraan meewerken vind ik niet alleen een vanzelfsprekendheid - eerder zelfs een soort van morele plicht in de richting van de jonge collegaas die na ons komen. Met groot genoegen, dus:
1. Wat voor snaren gebruik je, darm, darm omwikkelde of metalen snaren?
Op één - jammerlijk mislukt - jaar in Afrika na, in 1963 (waar de darmsnaren me letterlijk onder de vingers wegrotten, en de dichtstbijzijnde snarenboer woonde 2.500 km verderop - wist ik féél???...) heb ik verder altijd zeer consequent flatwound staal-op-staal gespeeld.
2. Waarom? (Wat zijn wat jou betreft de voordelen en nadelen van jouw keuze tov andere snaren?)
Darm: zie boven. Stalen kern met kunststof cq darm omwikkeld: niet voldoende pure power op mijn qua toon tamelijk "kleine" instrument - net als trouwens darm ook.
Levensduur van staal-op-staal kan bovendien (zie ook onder "anecdotes") vrijwel onbeperkt worden opgerekt.

3. Welk merk gebruik je?
Al 43 jaar lang uitsluitend hetzelfde merk en type: Dr Thomastik-Infeld Spirocore Leicht. Gewoon in standaardstemming E - A - D - G. Eventueel, maar da's niet op elk instrument en onder alle klimatologische en akoestische omstandigheden een even groot succes, in de soloversie Fis - B - E - A en dan een hele toon in onderstemming opgespannen. Werkt bij mij - steeds op hetzelfde, op m'n web site verder uitvoerig omschreven instrument - de ene keer fabuleus (wellicht door de veel grotere amplitude van de relatief slappe snaren???) - en de andere keer klinkt 't echt helemaal naar niks].
4. Waarom?/5. Wat waren je ervaringen met andere merken? (Kun je andere merken aanbevelen en/of afraden?)
Au fond zijn mijn oren m'n enige echte kapitaal. Ze leiden er, ook op grond van kortstondige aanvaringen met andere merken zoals Pirastro, toch telkens weer toe dat ik bij Spirocore Leicht terugkom.Klinken (ook op plaatopnames en in de radio-studio) lekker rond, met een randje vet en een spuugje percussief voorop ["Tonen as Rookworst'n" zeggen ze bij ons in Drenthe], doen 't zangerige karakter van m'n instrument 't meeste recht, hebben een buitengewoon lyrisch-jubelend en toch mooi warm hoog, een fraai midden en een solide laag aan boord - kunnen kreunen, janken, fluisteren en juichen wanneer ik dat wil. Wat wil een eenvoudige jazzbassist nog meer, voor die paar armzalige centen die hij te besteden heeft???
6. Kun je een leuke anekdote over snaren vertellen?
Eigenlijk meer een soort van recept. Heb ik 30 jaar geleden bij geruchte over een ouwe Amerikaanse blues-collega gehoord, die z'n basgitaarsnaren op die manier scheen te behandelen.
Verder zelf in de praktijk door-ontwikkeld. Werkt verbluffend en bespaart scheppen geld.
Men neme één of twee sets totaal "dooie" contrabassnaren (kan alleen met staal-op-staal) - kan niet schelen hoe oud, die door overmatig gebruik dus voor geen meter meer klinken.

Binnengekomen zonder navigatie? Klik hier