Basles

Die is eigenlijk alleen maar geschikt voor snel spelen op één snaar, omdat hij geen rekening houdt met de tijd die je nodig hebt om de snaar naar beneden te brengen.
Als je snel een volgend toon op een andere snaar wilt spelen, ontkom je er niet aan om die snaar alvast naar beneden te drukken terwijl je nog je eerste noot op de eerste snaar speelt. Je zult dus een aantal snaren tegelijk moeten indrukken, bijvoorbeeld door je vinger plat over twee snaren te leggen. Dat kost nogal wat kracht, dus als je er niet voor zorgt dat je verder heel ontspannen bent, is een lamme poot moeilijk te vermijden en wordt de kans op blessures groter…

Basgitaar spelen kost natuurlijk veel minder kracht dan contrabas spelen, als ik kramp in mijn poten heb van (te) lang contrabas spelen, kan ik eigenlijk altijd nog makkelijk basgitaar spelen. Gelukkig zijn die gitaren tegenwoordig wat minder zwaar dan vroeger, dat was nog een heel gewicht dat als een molensteen om je nek hing. Ik heb nog zo’n oude Fender jazzbass uit de zestiger jaren, echt, wat een zwaar ding! Ik speel er nooit meer op…
Ik heb eens overwogen om een basgitaar met een dubbele hals te laten maken. De ene hals zou dan een fretloze bas zijn met de snaren E A D G, en de andere hals zou een befrette gitaar zijn met de snaren D G B E. De befrette hals zou ik dan gebruiken voor het spelen van akkoorden. Leuk idee, maar het schijnt onuitvoerbaar te zijn omdat het gewicht angstwekkend groot wordt.

bas

De houding
Als je andere lessen van me gelezen hebt, zul je gemerkt hebben dat ik (meer) ontspannen beschouw als de weg die naar virtuositeit leidt. Dit geldt ook voor je houding: het is zaak om zo ontspannen mogelijk te blijven. Hoe meer je je ontspant, hoe meer energie je beschikbaar hebt voor het spelen zelf, zodat je beter speelt. Als er ergens in je lichaam een spanning is, bestaat er een grote kans dat dit het gevolg is van een spanning in je hoofd, die vermoedelijk veroorzaakt wordt door een of andere beperkende, vaak onbewuste gedachte over jezelf, bijvoorbeeld: eigenlijk ben ik een waardeloze bassist, ik leer het nooit, wat is dit moeilijk, enz. Hoe meer je je bewust ontspant, hoe groter je mogelijkheden als bassist worden, en hoe meer je dit soort disfunctionele gedachten ontkracht.
Ik sta het liefst wanneer ik speel, eigenlijk alleen maar omdat ik denk dat staan wat energieker overkomt bij het publiek en het wat dynamischer voelt. Van zittend spelen heb ik derhalve geen verstand. Staan is overigens niet 'beter' dan zitten.
Ga zo staan dat de rand van de achterkant rechts van de contrabas ongeveer in evenwicht tegen je aan leunt.


Je moet de contrabas even los kunnen laten zonder dat hij direct omvalt.
Omdat contrabas spelen vrij veel kracht kost, is het moeilijk om precies te doseren hoeveel kracht je eigenlijk nodig hebt. Het is de bedoeling om de snaren niet harder naar beneden te duwen dan nodig is, zodat er zoveel mogelijk energie overblijft voor wat nog komen gaat. Besteed hier aandacht aan: als je minder hard kunt knijpen, doe dat dan.
Een van de plekken waar wij bassisten vaak nodeloos spanning vasthouden, is de schouderpartij. Ik heb er in het verleden steeds weer op moeten letten dat ik mijn schouders ontspannen hield. Het is echt gevaarlijk om dat niet te doen; de kans op blessures is niet gering, vooral als je de snaren hoog hebt staan.
Krul je duim van je linkerhand goed achter de hals, zodat hij in een min of meer horizontale stand om je hals krult. Juist omdat je vrij hard knijpt, is de kans aanwezig dat je iets forceert in je duim als hij niet in een zoveel mogelijk ontspannen, correcte stand op de hals rust. Hou je hals niet in een wurggreep, het is niet de bedoeling dat je duim uitsteekt buiten je hals. Laat hem ongeveer tegen het midden van je hals rusten.
Als je snelle dingen wilt spelen over meerdere snaren, zul je moeten afwijken van de klassieke contrabas techniek voor de linkerhand.


Binnengekomen zonder navigatie? Klik hier