Basles

Als je voor een jazzoptreden bent gevraagd, neem je een stapeltje real boeken mee en je zit altijd goed wat het repertoire betreft. Je moet als jazzbassist a prima vista akkoorden kunnen lezen, en die staan in de meeste real boeken redelijk overzichtelijk neergeschreven. Ik heb ondertussen een flinke stapel van dit soort boeken.

Een vierde nuttige aanschaf: een tomtom of iets dergelijks. Erg handig bij optredens. Heeft me de laatste jaren al heel wat tijd gescheeld!

Als je goed akkoorden kunt lezen en een redelijk gehoor hebt, ben je klaar voor het schnabbelcircuit. Als je daarin mee wilt draaien, is de smoking een (vijfde) noodzakelijke aanschaf. Dure krengen, die smokings. Toen ik hem kocht, zat ik nogal krap bij kas en dus schafte ik de goedkoopste smoking aan die ik kon vinden. Een super synthetisch ding, waarin ik al gauw onbedaarlijk ga zweten. Dat het zo’n synthetisch ding is, heeft trouwens ook een voordeel: je kunt er alles over heen gooien, cola, likeur, maakt niet uit: je veegt het er zo af en de stof is nog steeds droog, echt ongelooflijk. Als schnabbelmuzikant speel je vaak op chique partijen en het is heel normaal dat de muzikanten dan gevraagd worden om in smoking te verschijnen.

Een zesde noodzakelijke aanschaf: zorg ervoor dat er een rubberen punt komt onder je contrabas. Alle andere systemen zijn onbevredigend, kan ik zeggen, door schande en schade wijs geworden. Meestal spelen we als jazz muzikanten op gladde tegelvloeren, en dan kom je er niet met je gladde punt. Maar dan nog: sommige tegelvloeren zijn zo glad, dat zelfs een rubberen punt niet helpt. Daarom is het goed om een klein kleedje bij je te hebben, precies groot genoeg voor jou en je contrabas.

Heel vreemd, soms duurde het een flinke tijd voordat ik doorhad dat een simpele aanschaf volstond om een probleem op te lossen... Doe dus je voordeel met deze tips. zonder deze spullen kun je gewoon niet functioneren in het jazz-schnabbel circuit.

Accessoires
Als je wel eens hebt opgetreden, herken je deze situatie vast wel: de kroegeigenaar heeft je band een ruimte toebedeeld van 2 vierkante meter. In die ruimte moet een drumstel staan, een piano, een saxofonist… en jij dus met je kolossale contrabas. En als dan eindelijk na de nodige onderhandelingen met de eigenaar alles zijn piepkleine plaats gevonden heeft, heb je net genoeg ruimte om er te staan – maar hoe moet het nu als je pauze hebt? De bas neerleggen kan gewoon niet!

De oplossing is een contrabasstandaard aanschaffen, mijn eerste tip en iets wat ik elke bassist echt dringend wil aanraden voordat hij met zijn contrabas op stap gaat. Niet alleen omdat er vaak geen ruimte is voor een liggende contrabas, maar ook omdat het gewoon veel veiliger is. Een staande contrabas neemt minder ruimte in beslag en is (nog) zichtbaarder. Het doet me nog pijn als ik terugdenk aan de dronken ober die met zijn grote voeten over mijn contrabas struikelde voor het optreden. Aargh! De schade viel uiteindelijk mee, maar het gebeuren zelf was zowat een traumatische ervaring… Het vervelende is dat de contrabas zowel groot is, als erg kwetsbaar. Over krassen maak ik me allang niet meer druk, dat heeft gewoon geen zin. Bij het minste of geringste zit er weer een nieuwe kras op. Just another scratch on my bass.


Maar zodra de contrabas valt, is er in negen van de tien gevallen iets ernstig mis. Ik durf hem dan ook eigenlijk geen seconde alleen te laten en als het echt niet anders kan, vraag ik een collega om de wacht te betrekken. De contrabas in zijn standaard in een rustige hoek zetten, is al geruststellend.

De tweede aanschaf die goud waard is: het stemapparaatje. Leve de uitvinding van het stemapparaatje! Meestal speel je ergens waar harde muziek opstaat, zodat de band onmogelijk even rustig kan stemmen. Vervolgens wordt de muziek uitgezet en alle ogen zijn verwachtingsvol gericht op het podium. Erg vervelend als je dan eerst nog eens moet gaan stemmen, alleen al omdat de aandacht van het publiek verslapt. Als de zaalmuziek uitgaat, wil je natuurlijk onmiddellijk laten horen wat je in je mars hebt. Het stemapparaat biedt uitkomst. Dankzij Jan de Bonte weet ik nu dat zelfs saxofonisten een stemapparaat kunnen gebruiken onder deze omstandigheden: de Intellitouch. 'Deze werkt op trillingen. Ik klem hem op de kop van mijn gitaar en vervolgens kan ik stemmen. Dit systeem is er ook voor blazers, je kunt ze op de beker klemmen en ... stemmen maar. Ook zij zijn dus niet meer (uitsluitend) afhankelijk van hun oren.' Bedankt voor de tip Jan!

Een derde onmisbare aanschaf voor elke jazzmuzikant, echt een must, zijn de jazz real boeken (zie de vorige les over de standards).